Cc De Spil bezocht Ars Electronica, 5 take aways!

  • 14 september 2017

[Leestijd: 7 minuten]

Samen met Cultuurconnect ging Gwendolien Sabbe van De Spil in Roeselare op werkbezoek naar één van de grootste en meest vooruitstrevende digitale kunstenfestivals, Ars Electronica in Linz, Oostenrijk. Gwendolien is programmator comedy, circus, street arts en sinds kort ook digitale kunsten bij het cultuurcentrum. We vroegen haar naar haar ervaringen en wat ze uit het bezoek leerde. 

 

 

“Het is niet dat ik een digibeet ben. Ik heb ondertussen wel wat digitale kunst rencontres achter de kiezen. Toch voelde ik me bij momenten Alice In Wonderland die haar weg moet zoeken in die andere wereld. Voor wie ook in die andere, digital-&-tech-wereld wil duiken, zou ik zeggen: enjoy the ride, en voor de verwarrende momenten, ziehier vijf harten onder de riem."

 

1. Frustré is oké

Na vier dagen rondstruinen op één van de grootste digifestivals in de wereld, neem ik geen concrete workshops, performances, installaties… mee naar huis. Bij andere festivalprospecties shop ik als het ware langs vele, vele voorstellingen, en leg ik enkele parels in mijn mandje. Frustrerend.

Inderdaad, frustrerend als je het festival bekijkt door je gewoontebril. Op Ars Electronica krijg je of een 3D-bril, een VR-bril, een HoloLens op je neus, of een volledig van de pot gerukt idee onder je neus geduwd. Als je loslaat wat je kent, weet en verwacht van een prospectietrip, voel je de inspiratie onder je vel borrelen, en zie je wat mogelijk is tussen nu en in de toekomst.

2. We kunnen het niet alleen

De tijd dat één expert het warm water uitvindt, is voorbij. Vernieuwende ideeën ontstaan steeds vaker uit meerdere hersenpannen. De schotten vallen weg. Ik merkte dat kunstenaars soms ook researcher/wetenschapper zijn, of zich omringen met een team van experten, of de mosterd halen bij een specifiek chemisch proces om hun werk te maken.

Dat geldt ook voor ons, programmatoren van een cultuurhuis. Als we relevant willen blijven, stomen we ons huis best klaar voor deze digitale tijd (want we lopen al achterop). Om klaar te zijn voor de toekomst, moeten we onszelf uitdagen om nieuwe dingen te leren én samenwerken met experten.

Als we zelf niet zo thuis zijn in die digitale wereld, waarom niet werken met freelancers, of nieuwe collega’s die dat wél zijn? Kay Voges, artistiek directeur van Schauspiel Dortmund, al jaren bezig met innovatieve, digitale theaterproducties, zei op het platform ‘Theater and Digital Media’: “Ik werk alleen met mensen die slimmer zijn dan ik. De juiste mensen samenbrengen rond een project is nu mijn job als directeur en regisseur.”

3. We doen allemaal maar wat

“Als je niet af en toe eens faalt, is het een teken dat je niets vernieuwends meer doet.” - Woody Allen

Uit de verhalen en gesprekken met mensen tijdens het platformevent ‘Theater and Digital Media’ neem ik vooral mee dat iedereen maar wat doet. Niemand heeft de waarheid in pacht, of de gouden formule om weergaloos te transformeren in hét cultuurhuis van de toekomst. Het gaat om pionierswerk, om dingen proberen en daarbij af en toe de bal misslaan. ‘Uitwisselen, van elkaar leren, samenwerken, proberen, tijd nemen voor nieuwe processen’ hoorde ik vaak, zowel van theatermensen, als van techi’s. Ook zij doen maar wat, met vallen en opstaan. 

4. Dim de ‘ja-maars’

Ja, maar kunnen we dat wel betalen? Ja, maar dat is toch te experimenteel voor ons huis, daar kunnen we toch niets mee? Ja, maar ik snap helemaal niet hoe dat dan technisch werkt. Als je je hoofd gek laat maken door de ‘ja-maars’ tijdens Ars Electronica, is het zeker weggesmeten geld en tijd.

5. Luister naar de toekomstmuziek.

Je kan het niet gek genoeg bedenken… Deze werken vond ik verrassend en wil ik nog graag met jullie delen:

- Rock Print, winnaar STARTS

Hieronder zie je uitvindingen maarmee grote stenen structuren kunnen geprint worden met duurzaam en goedkoop materiaal: een berg stenen en wat touw.

- Out of Exile – Nonny de la Pena (USA), of de ‘godmother of VR’

Dit werk zette me aan het denken. VR geeft de toeschouwer een soort extra realiteit, je zit plots middenin een bepaalde scene of situatie. Misschien kan een theatervoorstelling beginnen bij het publiek thuis, waar ze de personages leren kennen met een VR-bril. Op het podium bekijken we de spelers met een HoloLens, en zien we wat er werkelijk achter hun uitspraken zit. Na de voorstelling kan het publiek hun eigen einde ‘gamen’ aan het verhaal.

- Swarm Compass – samenwerking tussen Ars Electronica Futurelab en Japanse telecommunicatiedienst NTT

Het basisconcept achter Swarm Compass is om mensen via Sky Language te helpen navigeren door te communiceren met zwerm synchroon zwevende lichtgevende drones. 

 

Nieuwsbrief Connected

Blijf op de hoogte van alle nieuws en inspiratie van Cultuurconnect. Uitschrijven kan op elk moment.

Button met tekst: blijf op de hoogte.